آفرين جانْ آفرينِ پاك را * آن كه جان بخشيد و ايمان خاك را عرش را بر آب بنياد او نهاد * خاكيان را عمر بر باد او نهاد آسمان را در زَبَر دستى بداشت * خاك را در غايتِ پستى بداشت آن يكى را جنبشِ ما دام داد * وان دگر را دايماً آرام داد آسمان چون خيمه‌اى بر پاى كرد * بىستون كرد و زمينش جاى كرد كرد در شش روز هفت انجم پديد * وز دو حرف آورد نُه طارم پديد